Każda z pór roku w Tatrach i na Podhalu jest wyjątkowa. Wiosną krople wody, jak drobne klejnoty, spadają z gałęzi smreków i mienią się różnymi kolorami, nad dolinami unoszą się kłęby pary, jakby ziemia łapała oddech po długim zimowym śnie, polany tatrzańskie stroją się w łany krokusów przebijających się przez zalegający jeszcze śnieg. Lato pachnie żywicą, smakuje krystalicznie czystą wodą z górskiego potoku i lekkim powiewem wiatru na grani, a jesień czerwieni się kolorami jarzębin i brunatnością mchów, pachnie grzybami. Kiedy przychodzi zima cały tatrzański świat błyszczy w słońcu kryształkami lodu. Każda z pór roku niesie inną opowieść o pięknie, ciszy, dumie... Każda z nich jest wyjątkowo piękna i dzięki nim krajobraz gór i Podhala nabiera swego tajemniczego piękna i swej wyjątkowości.

DOLINA CIĘŻKA ''W dali!... jakby ciągnący ławą huf kresowy, Z gwiazdami na szyszakach, z proporcem obłoków Zakamieniał, dotarłszy aż do nieba stoków, Tak Tatry ciemnym murem zwarły dumne głowy'' / F. Nowicki/ Piękna dolina, która - można by rzecz - stanowi ideał urody tatrzańskiej. Chyba każdy, kto raz zobaczy Ciężką Turnię lub Młynarza, przeglądającego się w zielonkawej toni Ciężkiego Stawu, na zawsze pozostawi w sercu ten widok. Dodatkowo ma ona swoje drugie, groźne oblicze za sprawą Galerii Gankowej, której grozę można podziwiać znad Zmarzłego Stawu.

DOLINA JAWOROWA ''Wokół morze kosówki - zielone i wonne, a dalej maliniaków martwota wyrasta, nad którą progi skalne jak mury obronne niedosiężnej warowni, kamiennego miasta...'' / K. Jaworski/ Śliczna i dzika dolina ze wszystkimi atutami tatrzańskiego krajobrazu. Uroczy staw w otoczeniu traw i kosodrzewiny, próg z kaskadą siklawy oraz wspaniałe otoczenie wysokich szczytów czyni z niej niemal ideał wysokogórskiego piękna.

DOLINA RYBIEGO POTOKU ''Jak srebrne tarcze jeziora lśnią, Jak słońca lśnią wystygłe, Pyłem klejnotów świecą i mżą Oddale niedościgłe...'' / S. Wyrzykowski/ Należy ona do największych i najpiękniejszych dolin polskich Tatr, posiadająca prawdziwie alpejski charakter; w jej górnej części, otoczone skalną obręczą niedostępnych wysokich szczytów u stóp najwyższych grani, leży największe w całych Tatrach jezioro: Morskie Oko.